Alle berichten van Ron van Kleef

Vissen op de Maas.

Om 6:45u hadden we al afgesproken op de carpoolplaats om bij dageraad bij de Maas te zijn. De nevel hing nog boven de velden en het water toen de zon op kwam wat schitterend foto’s opleverde. De target vissen waren eigenlijk grote roofblei, baars of winde welke te vangen zijn op steamertjes.
Sommige gooide het over een andere boeg en viste met kleine streamertjes en nimfjes wat veel vis opleverde.


Deze waren wel kleiner, een centimeter of 10 tot 15 maar erg leuk om te vangen. Met een kleine rode organza streamer ving Carol in totaal 36 vissen, voornamelijk kleine roofblei en baarsjes welke i.p.v. donkere strepen stippen bleken te hebben? Ook op een zwarte bloody butscher (Zwart, rood en zilver) werden een aantal mooie roofbleitjes gevangen. Op een andere plaats waar stenen lagen bij een zandstandje en het water slechts een halve meter diep was, werden een groot aantal grondeltjes en roofbleitjes gevangen, soms een doublet, 1 keer zelfs 3 tegelijk!


Als de kers op de taart ving Jack een schitterende baars van 48 cm aan een splitcane #5 hengel met een 0,12mm tippet, en een nimfje #18! Je hebt dus echt niet altijd grote streamers nodig om grote baarzen te vangen! Het was een geweldige dag en iedereen had een visje weten te vangen.

Tegen de middag werden de vangsten minder, dus tijd om naar huis te gaan.
Dat viel nog niet mee omdat de auto’s gekeerd diende te worden op een pad met erg veel modder en plassen. Dit omdat de boeren net het maïs van het veld hadden gehaald.
Het was een geweldige visdag op een schitterende locatie.
Hier gaan we zeker nog vaker vissen!

 

Binden met Feitse Bootsman

Op 22 september werd de bindavond verzorgd door Feitse Bootsman met als onderwerp kleinen vliegjes. Er waren zo veel leden aanwezig, waaronder ook 2 nieuwe, dat het maar net in de zaal paste. Voorafgaand aan het binden legde Feitse uit hoe, waar en wanneer kleine vliegjes, haakje #16, #18 en #20 het verschil kunnen maken in de vangsten. Ook de regel van 28 kwam voorbij. Hierbij is de som van de haakgrootte en tippet dikte 28. Dus even een voorbeeld, bij een haakje #16 past een tippet dikte van 0,12mm. Een dikke tippet past tenslotte niet bij een heel klein haakje.

Het eerste vliegje werd een palmer droge vlieg, op een haakje #16. Nadat de binddraad was opgezet werd er boven op de haak een stukje fluo rode dikke draad dubbel ingebonden. Net voorbij de haakbocht afgeknipt en uitgepluisd als staartje. Aan een mooie Whiting saddle hackle veer #16 met een donkere kern, werd over een lengte van ongeveer 4mm aan beide zijden van de stam de fibers vrij kort afgeknipt waardoor een “kammetje” ontstond. Door het “kammetje” kon de saddle hackel veer stevig worden vastgezet op de haak. De veer werd vervolgens om de haak richting het haakoog gewikkeld, waarbij de wikkelingen mooi tegen elkaar werden gelegd. Een klein stukje voor het haakoog werd de vlieg afgebonden. Het afbinden bestond uit 2 halve steken en 2 keer een whip finish. De draad zat daarmee zo goed vast, dat bindlak eigenlijk niet nodig was. Nadat de vlieg uit de haak was gehaald werden de fibers aan de onderkant in een V-vorm weggeknipt, waardoor de palmer altijd netjes recht op het water ligt.

De tweede was een palmer natte vlieg. De haak en saddle hackel veer waren hetzelfde als bij de eerste. De binddraad werd opgezet en aan de bovenzijde van de haak werd een dunne zilverkleurige metalen draad ingebonden. Daarmee werd boven in de haakbocht een kontje (bud) gewikkeld. De saddle hackel veer werd met het “kammetje” vastgezet en naar het haakoog gewikkeld. De metalen draad werd al wiebelend in tegengestelde richting naar het haakoog gewikkeld. Door het wiebelen werden er zo min mogelijk fibers van de veer plat gebonden. Daar werd de vlieg afgebonden. Bij deze natte vlieg werden de fibers aan de onderkant niet weg geknipt. De metalen draad voegt net genoeg gewicht aan de vlieg toe dat deze net onder het wateroppervlak kan worden gevist.

Daarna was er een korte pauze, dus tijd voor een drankje.

De daarop volgende 2 vliegen waren ook palmers, droge vliegen, maar dan met variaties en gebonden op een haakje #18 en met mooie bruine Whiting saddle hackle veren #18.
Bij nummer 3 werd als variatie een kontje gemaakt met een glimmende, transparante plearl  tinsel, dus zonder staartje. Verder was deze hetzelfde als nummer 1. (Linker foto)

Nummer 4 leek op nummer 1, dus met hetzelfde rode staartje, alleen werd er ook een onderbody gewikkeld met de rode fluo draad. De veer werd nu met open slagen naar het haakoog gewikkeld en daar afgebonden. Hierdoor bleef het rood deels zichtbaar. (Rechter foto)

Het was een gezellige en zeer leerzame bindavond, Feitse bedankt.

Finten op de Nieuwe waterweg

Op 3 juli zijn we met 9 leden van de KVVC wezen finten op de Nieuwe Waterweg. Om 7:00u waren we al vertrokken om zeker op tijd bij de strekdammen te zijn, zodat we allemaal plaats hadden om te kunnen vissen. Er zijn daar natuurlijk maar een aantal strekdammen van waar gevist kan worden. We wisten dat we veel te vroeg waren voor het getijde, dus gestart met koffie. Toen de strekdammen goed bereikbaar waren konden we starten. De zon scheen lekker, en niet teveel wind, dus heerlijk visweer. Het verbaasde ons eigenlijk dat er niet meer vliegvissers waren, maar de reden werd al vrij snel duidelijk. Er waren net zoveel andere vliegvissers gekomen als finten, ook geen! Het bleef de ochtend bij 1 fint die net voor de kant los schoot, maar Edwin had hem wel gezien, er zat er dus mimimaal 1.

Na een aantal uurtjes gevist te hebben werd er samen geluncht. Ook daarna lieten de finten het af weten. Nadat er nog iemand was uitgegleden op de gladde stenen en een nat pak had opgelopen waren we er klaar mee. We gingen wat eerder dan gepland naar huis. We hebben heerlijk samen gevist, maar hopelijk zijn een

Vissen op de Lenne

Als we in Duitsland gaan vissen valt de keuze vaak op de Kyll, maar op 11 juni  gingen we naar Nachrodt vissen op de Lenne. Al weken van tevoren werd er contact gelegd met de voorzitter van de locale visvereniging die verantwoordelijk is voor de visuitzetting en onderhoud van dat deel van de Lenne. Hij gaf aan dat we bij het pompstation de vergunningen konden kopen, uiteraard alleen indien je in het bezit bent van een Duitsland vergunning.  ‘s Ochtends om 7uur vertrokken we met 8 personen vanaf de carpoolplaats naar Duitland. De start daar was wat moeizaam omdat we bij het verkeerde pompstation stonden door omstandigheden en een misverstand om de vergunningen op te halen. Het vangen van vissen was ook een uitdaging. Dit ondanks het mooie weer, optimale waterstand, helder water en een schitterende omgeving. In de ochtend werden er slechts 5 kopvoorntjes en 2 forellen gevangen.

Tijden de lunch, welke bestond uit oa. broodjes met warme worstjes, kwam de voorzitter van de Duitse vereniging langs om te zien hoe het ons verging. Daar bleek dat we buiten de Nachrodt strecke hadden gevist omdat we de auto’s wat verder weg op een parkeerplaats hadden gezet. Het lezen van de kaartjes is dus ook een kunst, gelukkig hadden we die ochtend geen controle gehad.  

De voorzitter  reed samen met 1 van ons langs de beste stekken. Hij liet daarbij zien waar te parkeren, en hoe je vervolgens het beste bij het water kon komen. Ook wees hij aan waar een erg diep gat zat. Als je daar langs gaat, loopt je waadpak vol, ook dat was uiteraard een welkome tip.

Natuurlijk gingen  direct na de lunch naar de aangewezen plaatsen. Er waren mooie stoomversnellingen en diepe stukken waar we zeker vis verwacht hadden, maar het bleef taai. Uiteindelijk hebben we in de middag nog op 3 verschillende plaatsen gevist maar werden er daar ook maar in totaal 9 forellen en 1 mooie vlagzalm gevangen, wat een beetje tegen viel.  Maar iedereen had een visje weten te vangen!
Na het eten van heerlijke schnitzels met friet werd de gezellige visdag afgesloten. 

Vissen op DRB

Na alle enthousiaste reacties op het avondvissen bij De Ronde Bleek in 2021 hebben we dit jaar op 7 mei weer een visavond gehouden bij De Ronde Bleek.
Met 17 vissers was ook deze avond weer erg goed bezocht. Er werd nog een buitje regen voorspelt, maar die is aan DRB voorbij gegaan. Het was een prachtige avond, temperatuur was goed en weinig wind wat prettig is voor het werpen. Bij de laatste zonnestralen van de dag zocht iedereen een mooie plaats bij de kreken of het reservoir. Er was een duidelijke voorkeur voor de kreken gezien de bezetting.  Dat goede omstandigheden nog niet betekent dat er ook goed gevangen zal worden werd maar weer eens duidelijk.

Nymphen, buzzers, natte en droge vliegen, allemaal werden ze ingezet met net zoveel verschillende manieren van binnen strippen.
De vangsten bleven beperkt, en paar mooie forellen werden gevangen op de kreken maar de grootste door Edwin aan een streamertje op het reservoir. Ook de nodige karpers werden gevangen, maar voor meerderen bleef het bij een mooie avond maar dan zonder vangst.

Tegen de tijd dat het ging schemeren werden de hengels opgeborgen en bij een drankje de avond besproken. 

Binden met Martin Westbeek.  

In het najaar van 2021 hadden we Martin al uitgenodigd voor een bindavond, maar helaas kon deze door corona niet doorgaan. Maar op 21 april was het dan toch zo ver, hij kwam 2 goed vangende en goed drijvende, droge vliegen gebonden met cdc voorbinden.


Als eerste was de bubble caddis aan de beurt. Deze caddis / sedge werd gebonden op een haak #14 en met grijze of olive groene binddraad. Nadat de binddraad was opgezet werden er zorgvuldig 2 relatief kleine cdc veren met de holle kanten naar boven op elkaar gelegd en met dit tip ingebonden aan het begin van de haakbocht. Vervolgens werd er fijne dubbing om de haaksteel gewikkeld tot 2mm voor het haakoog. Daarna hield Martin zijn schaartje vlak boven het einde van de haakbocht en vouwde de cdc veren daar strak omheen en trok deze naar voren en zette deze vast op het lege deel van de haaksteel dicht voor het haakoog. Hierdoor ontstond er een open lus in de cdc veer waarin lucht wordt vastgehouden tijdens het vissen en deze dus drijfvermogen blijft houden. Daarna werd net voor het haakoog wat ruigere dubbing opgezet en met een paar slagen om de haaksteel gewikkeld waarna de vlieg afgebonden kon worden. De dubbing welke als laatste was opgezet kamde hij nog een beetje uit waardoor de pootjes ontstonden. Om te oefenen werden er natuurlijk 2 bubble caddises gebonden.

Na de pauze was het tijd voor de loopwing emerger. Martin legde uit dat een emerger het stadium van het insect is waarin hij vanaf de bodem omhoog is gezwommen en aan het oppervlak van het water is aangekomen daar vervelt en zijn vleugels zichtbaar worden.

Met deze wetenschap begon het binden op een klinkhamer haak en met grijze of olive groene binddraad. Als eerste bond hij wat grijzen antron yarn in tot diep in de haakbocht. Dit geeft het laatste deel van de huid weer waar de emerger uit kruipt. Vervolgens werd een streng groene krystal flash ingebonden welke na het aanbrengen van de geel / groene dubbing als ribbing werd gebruikt. Martin liep regelmatig rond om te kijken hoe het ging en tips te geven. Nu waren de 2 cdc veren welke wat groter waren aan de beurt. Deze lagen keurig op elkaar met de punten gelijken en werden aan de steel naar achter ingebonden met de bolle zijde omhoog. Daarna werd er weer wat ruige dubbing als thorax en pootjes aangebracht. Vervolgens werden de cdc veren weer met een platte / strakke lus om de punt van de schaar gelegd waardoor een kleine lus ontstond. De veren werden bij het haakoog vast gezet. Als laatst werden er een heel aantal wikkelingen onder de veren gelegd waardoor de punten van de veren als vleugel omhoog kwamen te staan en werd de vlieg afgebonden. De ze vlieg was moeilijker te binden, dus het binden van een tweede exemplaar was geen overbodige luxe om een mooie loopwing emerger te krijgen.

Het was een  geweldige laatste bindavond van dit voorjaar. Martin kreeg veel complimenten voor deze super bindavond, en natuurlijk een heerlijke fles wijn. De avond werd met een biertje afgesloten. Martin Bedankt.