Categoriearchief: Streamer

Bind webinar met Ton Cremers

Deze online bindavond werd verzorgd door Ton Cremers met als onderwerp de Game Changer. Ruim op tijd werd het benodigde materiaal besteld bij diverse webshops in Nederland en zelf in Finland wat aangaf dat het hier echt wel om iets speciaals ging. De kleine bindbenodigdheden waren verpakt in een plastic zakje welke samen met oa. een aantal veertjes in een enveloppe werden opgestuurd. Helaas waren er bij het versturen van de materialen een aantal enveloppen beschadigd waardoor er materialen uit waren gevallen, maar dat mocht de pret niet drukken. Wel weer een leermoment voor mogelijke toekomstige bind webinars. We waren dit keer een half uurtje eerder gestart met de bindavond omdat Ton naar Best was gekomen om voor de camera voor te kunnen binden, en uiteraard weer voor de avondklok thuis diende te zijn.
Ton had zich het binden van de Game changer meester gemaakt door veel te zoeken op internet, te overleggen met andere binders, en heel veel uit te proberen en natuurlijk te oefenen!



Als eerste werd de tail-shank (metalen stangetje) in de vice geplaatst met het oogje zo ver mogelijk buiten de vice. De orange Veevus 8/0 draad werd opgezet en 2 veertjes, of marabou, met een lengte van 2cm ingebonden. Vervolgens werd er crème kleurige chenille ingebonden. Bij het wikkelen van de chenille om de tail-shank werden de fibers bij iedere slag goed naar achteren gehouden, en de slagen netjes naast elkaar gelegd. Op deze manier paste er 3 slagen tot aan het oogje waar de draad werd afgebonden. Het staartdeel was hiermee klaar en kon uit de vice worden gehaald.

De eerste fish-spine (andere vorm metalen stangetje met een lengte van 10mm) kon door het oogje van de tail-shank worden gehaald waarna de fish-spine in de vice werd geplaatst met het oogje zo ver mogelijk buiten de vice. De oranje binddraad werd opnieuw opgezet en de chenille ingebonden. Bij het wikkelen van de chenille om de fish-spine werden de fibers weer bij iedere slag goed naar achteren gehouden, en de slagen netjes naast elkaar gelegd. Hier was plaats voor 5-7 slagen chenille tot aan het oogje waar de draad werd afgebonden. De 2 segmenten konden nu uit de vice gehaald worden.
Bovenstaande werd nog 3 keer herhaald alleen werd er nu telkens een nieuwe fish-spine in de vorige fish-spine gehaakt.
Nu bestond de game changer dus al uit 5 segmenten.

Als laatste werd de haak (Partridge attitude extra #4) in de vice geplaatst, de binddraad opgezet en zwarte fire-wire draad (stug en erg sterk) werd dubbel ingebonden. De lus in de richting van de vice wijzend en dus beide uiteinden richting haakoog welke daar werden afgeknipt. De naar achter wijzende lus ging door het oogje van de voorste fish-spine en werd terug geslagen en op de haaksteel goed vastgezet en afgeknipt. Ook hier werd de chenille ingebonden en om de hele haaksteel tot aan het haakoog gewikkeld waar de draad werd afgebonden. Aan de binnenzijde werd een 6mm fish mask van lijm voorzien en vanaf het haakoog over de chenille geschoven als kopje. Nadat de 3d ogen erop waren geplakt was de game changer klaar.

Het was een SUPER bindavond met een zeer aparte / bewegelijke streamer.
Mooi om nog een keer in het najaar dunnetjes over te doen, maar dan met andere materialen en technieken. Dank je wel Ton!

bindwebinar  met Ron van Kleef

Op 21 januari was het eerste KVVC bindwebinar. We hadden al  MS teams evaring opgedaan met een introductie webinar en de algemene ledenvergadering. Het verzorgen van een bindwebinar brengt toch weer een aantal nieuwe, uitdagende aspecten met zich mee zoals het maken van een bindopstelling met camera met een hoge video resolutie en het verzorgen van het benodigde bindmateriaal, en niet te vergeten een goede tijdsplanning. Alle leden ontvingen eerst een uitnodiging waarmee je je via de bekende roden knop kon aanmelden. Een weekje later werd er een reminder gestuurd  waarna bekend was wie er allemaal deel wilde nemen. De zondag voorafgaand aan het bindwebinar werden er zakjes samengesteld met al het benodigde materiaal welke op de maandag op de post gingen.

Alle 10 de geïnteresseerde konden eenvoudig inloggen waarna Ron van Kleef kon starten met het voorbinden. Op het programma stonden 2 all round streamertjes voor veel rovers zoals baars, zeebaars en roofblei.

Er werd een streamerhaak  #4 gebruikt en stevige witte binddraad bijvoorbeeld 6/0. Halverwege de haak werd een stukje rode wol dubbel ingebonden naar achter wijzend welke op 4mm werd afgeknipt en uitgerafeld. Daarop kwamen enkele sliertjes angel hair als glimmertjes.

Aan de bovenzijde kwam een streng oranje congohair (deze is in veel kleuren te koop bij A&M) waarvan ongeveer 7cm naar achter was gericht en 2,5cm richting haakoog. De bindvice werd geroteerd waardoor de haakbocht omhoog wees waardoor je eenvoudiger aan de onderzijde op dezelfde manier een streng congohair in de kleur polar bear kon inbinden.

Nadat de vice weer in de originele stand was gezet, dus met de haakbocht aan de onderzijde werd het naar voren wijzende oranje en ook polar bear congohair naar achter terug geslagen waarbij de haak aan alle zijde werd bedekt. Op het terug geslagen materiaal werden aan aantal stevige slagen met de binddraad gelegd en ook daarvoor op de haaksteel zodat het streamer materiaal niet kon gaan draaien om de haak.

Daarvoor werd op eenzelfde manier aan de  bovenzijde een strengetje  oranje congohair ingebonden waarvan 2,5cm naar achter wees en 2,5cm richting haakoog. De vice werd weer geroteerd waarna daar een strengetje  polar bear congohair werd gebonden waarvan ook 2,5cm naar achter wees en 2,5cm richting haakoog. Nadat de vice weer in de originele stand was gezet, dus met de haakbocht aan de onderzijde werd het naar voren wijzende oranje en ook polar bear congohair naar achter terug geslagen waarbij de haak aan alle zijde werd bedekt. Op het terug geslagen materiaal werden aan aantal stevige slagen met de binddraad gelegd en ook daarvoor op de haaksteel zodat het streamer materiaal niet kon gaan draaien om de haak.

Herhaal alles nogmaals zoals in de alinea hierboven vermeld. De haak is nu tot nagenoeg het haakoog gevuld met congohair en dus kon de streamer worden afgebonden. Nu kon de streamer uit de vice worden gehaald en helemaal worden gekamd en in het gewenste model geknipt. In de breedte werd er zoveel weg geknipt totdat deze nog slechts 6mm dik was, en je er bij de staart dus doorheen kon kijken. Als laatste werden de 6mm ogen, er op eenzelfde hoogte aan beide zijden gelijmd waarna de streamer klaar was.

Om nog een keer te kunnen oefenen werd deze streamer nogmaals gebonden maar dan in de kleuren lichtgroen / Polar bear.
Het was een geslaagd eerste bindwebinar,  iedereen vond het geweldig en de resultaten van de thuis gebonden streamers werden naar ons toe gestuurd. Ron bedankt!
De KVVC blijft bindwebinars organiseren zolang de regeringsmaatregelen ten aanzien van covid-19 niet versoepeld worden.

 

Snoekstreamers binden met Paul van de Sande.

3 Maal is scheepsrecht, dat gold ook voor het plannen voor het voorbinden van Paul bij de KVVC. 2 Keer eerder werd er een afspraak gemaakt welke hij helaas vanwege privé omstandigheden af moest zeggen, maar op 19 december was het dan toch zo ver. Paul is de eigenaar van Fly Scene en distributeur van oa. de merken VISION, KEEPER en Fly Scene producten http://www.flyscene.be . Pas geleden heeft hij het merk “Pike Monkey” geïntroduceerd waarvoor hij het bindmateriaal ook zelf heeft ontwikkeld en produceert. De flash voor de snoekstreamers, waarmee we deze avond ook ging en binden, is de “Pike Monkey Razzle Dazzle” welke in veel kleuren beschikbaar is. Per pakje zitten er fibers in welke verschillen in: breedte, kleur, sommige holografisch, andere fluorescerend (lichten na in het donder), waardoor er een schitterende mix ontstaat.

Er werd gebonden op een langstelige haak #4/0 en met oranje UTC 280 fluoriserende draad welke erg sterk is. Er werd binddraad opgezet vanaf het haakoog tot halverwege de haaksteel. Daar werd van oranje chenille een bolletje van 4mm gemaakt. Dit zorgt er voor dat de bucktail welke vervolgens goed verdeeld aan alle kanten van de haak naar achter werd ingebonden mooi breed gaat uitstaan. Bij het binnenstrippen ontstaat dan een pulserende actie welke de snoek triggert. Over de bucktail kwam de flash. Daarvoor werden “weedgards” ingeboden van 0,70mm fluorcarbon welke haaks op de haaksteel naar beneden wezen. De lengte werd bepaald door ze naar achter te buigen en een halve cm voorbij de haakpunt af te knippen.  Deze “weedgards” zorgen er voor dat de streamer bij het binnenvissen niet achter planten of takken in het water blijft hangen. Paul gaf aan met dit type “weedgards” minder missers te hebben dan als ze helemaal rond gebogen werden parallel aan de haakbocht.

Omdat zowel de uiteinden van bucktail als ook van de flash richting het haakoog waren ingebonden was daar al deels een verdikking ontstaan. Deze werd met de binddraad nog verder in vorm gebracht tot kopje, waarna de draad kon worden afgebonden. De fluorescerende ogen werden beide grotendeels onder de haaksteel gepositioneerd en met “thinman” UV coating van het merk Gulff vast gezet. Als laatste werd de ruimte tussen de ogen in dunne laagles opgevuld met “thickman” UV coating. De rede dat de ogen deels onder de haaksteel zitten is dat deze extra gewicht hebben. Na iedere strip beweging duikt de streamer daardoor wat omlaag. Deze eerste streamer was relatief klein, en had een lengte van ongeveer 15-17 cm. Paul wist de aanwezige echt te boeien met zijn bindwijze en bijbehorende informatie over zijn viservaringen waardoor het regelmatig muisstil was in de zaal.

Na de pauze was de tweede streamer aan de beurt (zie foto) welke nog een maatje groter was ongeveer 22cm, maar de meeste bindwijzen en materialen waren hetzelfde. Nu gebonden op een langstelige haak #6/0. Het eerste bolletje chenille welke als verdikking dient voor de bucktail en flash kwam boven de haakpunt, en het twee bolletje met bucktail en flash op 3cm voor het haakoog. Door 2 keer hetzelfde achter elkaar te binden wordt de streamer voller en uiteraard nog een maatje groter. Ook nu werden “weedgards” ingebonden en het kopje met ogen gemaakt.
Omdat de streamers volledig uit synthetisch materiaal bestaan nemen deze geen water op waardoor ze licht blijven en hebben een schitterende actie in het water.

Paul bedankt voor je uitleg van deze super streamers.

Bindavond: roofblei & beginners workshop.

19 September was weer de eerste bindavond in het najaar, en tevens de laatste met als locatie de Ronde Bleek. Met name door een aantal nieuwe leden zijn we bij DRB uit ons jasje gegroeid. De andere activiteiten zoals de BBQ, vissen op de kreken en het helpen bij de VVN wedstrijd blijven we uiteraard daar wel verzorgen. De nieuwe bind locatie wordt de Oude School in Oerle. De ruimte is daar aanzienlijk groter, en voorzien van een groot scherm en beamer. Tevens wordt de reisafstand voor de meeste leden korter wat een positieve bijkomstigheid is. Maar nu even terug naar 19 september. Speciaal voor de nieuwe leden hadden we een beginners tafel ingericht waar Feitse en Bram een introductie verzorgde voor het vliegbinden.

Er werd stilgestaan bij de verschillende soorten vices en speciaal bindgereedschap waarvan we er een heel aantal gebruiken. Voorbeelden hiervan zijn de: bobbin holder, hackle pliers, halfhitch tool, hair stacker en de whip finisher (In het Engels klinken ze indrukwekkender). Er werd geoefend met het opzetten van de binddraad, het inbinden van een staartje en uiteindelijk werd er een redtag droge vlieg gebonden. Hierbij kwamen al een heel aantal basis technieken aan de orde. De nieuwe leden vonden het leuk, maar het viel niet altijd mee, dat is natuurlijk ook de reden dat we dit begeleiden!

Aan een andere tafel bond onze voorzitter zelf steamers en natte vliegen voor, dit als voorbereiding op het vissen op roofblei op 29 september. De streamer was hetzelfde als degene die Hub Keulers in het voorjaar had gebonden. Deze was gebonden met rode binddraad, een zwarte bead, body en staartje van pearl tubing, en vervolgens zwarte en witte bucktail met daartussen een paar strengen groene cristal flash. Hiervan werden er 3 gebonden, wat mogelijk voldoende is voor de visochtend. Daarna was de natte vlieg, toevallig ook een redtag, aan de beurt welke aan de dropper op de leader wordt gebonden. Als haak werd een langstelige #8 haak gebruikt. Als eerste werd de rode wol dubbel ingebonden, aan de achterzijde afgeknipt net voorbij de haakbocht en aan de voorzijde tot 3mm voor het oog. Hierdoor ontstaat er al een beetje een body. Vervolgens werd het zilver tinsel naar achter ingebonden. Aan de voorzijde kwamen een paar slagen looddraad als verzwaring. Vervolgens werd er een behoorlijk grote bruine hackle van een indian cock saddle bij het haakoog ingebonden. Nadat de zwarte opossum dubbing als lijfje was aangebracht werd de zilvertinsel in open slagen naar voren gebracht en vastgezet. Nadat de bruine hackeveer met een paar slagen om de haaksteel was gewikkeld werd de vlieg afgebonden op een manier waarop de hacke schuin naar achter wijst. Ook van deze natte vlieg werden er 3 gebonden. Daarmee kwam deze bindavond ten einde.

Binden met Hub Keulers

We hadden Hub Keulers uitgenodigd om roofblei streamers te komen voorbinden. We hebben al vliegen en streamers gebonden voor het vissen op veel verschillende vissoorten, maar nog nooit voor Roofblei. Hub vist (met zijn vismaat) in de winter op snoek, en vanaf juni voornamelijk op roofblei. Hij heeft een eigen winkel in Heusden (aan de Maas) waar hij vliegvismaterialen verkoopt en bindavonden verzorgt. Hij had zich goed voorbereid, A4-tjes met aantekeningen lagen op tafel, en hij begon de avond met hoe te vissen op de roofblei. Het was een duidelijk verhaal die het beste puntsgewijs, zoals hij het ook bracht, kan worden verwoord.

  • Waar roofblei vandaan komt? Vanuit de Donau, en nu overal in Nederland.
  • Waar te vissen? Op plaatsen waar het flink stroomt, dus bij brugpeilers, stuwen, en op kribben op de grote rivieren.
  • Herrie? Als je over een krib loopt en er rollen stenen om, ga dan gerust een half uur koffie drinken, want ze zijn weg.
  • Wanneer te vissen? Bij voorkeur s’ochtens vroeg of laat in de avond tot het donker wordt.
  • Hoe strippen? Behoorlijk snel, vaak met lange halen.
  • Materiaal: hengel #6 tot #8, met een drijvende wf lijn, een leader met een lengte van 3-5 meter ø0,22mm – ø0,25mm (minimaal 4,5kg), Reel met veel backing (50 meter is echt minimum!).

Aansluitend werden er uiteraard roofblei streamers gebonden, en in totaal 5 stuks. Het was flink aanpoten, dus weinig tijd voor “ouwehoeren” en pauze!

Nr.1) Het “visje” gebonden op een Kamasan 420b #8 haak, die is eerst een stukje recht, daarna lijkt het op een shrimp haak dus met een wijde haakbocht. Hij gebruikte witte binddraad, en pp-synthetische fibers welke op het platte deel boven op de haak werden ingebonden. Eerst in de kleur wit, daarop chartreuse, dan een paar strengen groene chrystal flash en tenslotte weer witte fibers. De steamer werd afgebonden en afgelakt met blanke nagellak. Vervolgens werden er kleine rode 2d oogjes geplakt en nogmaals voorzien van een laagje nagellak. Nadat de streamer uit de vice was gehaald werd deze in model geknipt, en klaar was nr1.

Nr.2) Gebonden op een 3x lange #8 haak, nadat de rode binddraad aan het einde van de haaksteel was opgezet werd er een staartje van rode chrystal flash van 1cm lang ingebonden. De binddraad bleef op deze plaats waar de dunne pearl tubing, welke helemaal over de haaksteel was geschoven werd vastgezet. De binddraad werd afgebonden, afgeknipt en afgelakt. De rode binddraad werd net achter het haakoog weer opgezet waardoor de tubing direct vast zat. Met de binddraad werd een kopje gemaakt waarna de tubing en binddraad werd afgeknipt en afgelakt. De kleine oogjes werden eerst met witte nagellak en de pupil met zwarte nagellak gemaakt.

Nr.3) Ook nu een langstelige #8 haak, en rode binddraad. Voordat de haak in de vice werd gezet werd er een bead op geplaatst. Vanaf de haakpunt werd er pearl tubing over de haak tot aan de bead geschoven. Door deze wat uit te rafelen kreeg je een staartje van 1cm. De binddraad werd bij de haakbocht opgezet om de tubing vast te zetten en daar direct ook weer afgebonden en afgelakt. Nadat de binddraad achter de bead weer was opgezet werd eerst witte bucktail, vervolgens groene chrystal flash en als laatste zwarte pp-fibers boven op de haak ingebonden. (Ja inderdaad, licht onder, donker boven). Daarna afbinden en klaar was Nr.3.
Eigenlijk waren we aan pauze toe, maar Hub hield de vaart erin.

Nr.4) De Gurgler: dit is een drijvende vlieg die met een foamlip die veel beroering in het wateroppervlak brengt. Wederom gebonden op een langstelige #8 haak. Aan het einde van de haaksteel werd de witte binddraad opgezet, waarna er een staartje van rode chrystal flash van 1cm werd ingebonden. Zilveren dunne tubing werd helemaal over de haaksteel geschoven achteraan een beetje uitgerafeld en vervolgens ingebonden. Witte foam werd geknipt met een lengte van 6cm beginnend met een breedte van 8mm uitlopend naar 3mm. Deze werd halverwege ook achter ingebonden, waarbij het smalle deel richting haakoog wees waarna de binddraad werd afgebonden. Net achter het haakoog werd de draad weer opgezet, de tubing vastgezet en afgeknipt, vervolgend de foam die richting haakoog wees vastgezet en afgeknipt. Als laatste werd het brede foamdeel naar het haakoog gebracht daar vastgezet en 5mm voor het haakoog recht afgeknipt. Door onder de foam binddraad te wikkelen gaat de “lip” schuin omhoog staan waarna die werd afgebonden.

Nr.5) Was de Eno Rabbolution, gebonden op haak #6 3x lang met witte binddraad. Eerst werden er 3 slagen plat lood als verzwaring om de haaksteel aangebracht. Nadat de  binddraad was opgezet werd er witte bucktail als staart ingebonden welke 3cm uitstak. Ter hoogte van de haakbocht werd er witte cactus chenille ingebonden en zonkerstip welke aan de achterzijde even lang was als de bucktail staart en de rest richting haakoog wees. Vervolgens werd de binddraad naar voren gebracht, daarna de cactus chenille en als laatste werd de zonkerstrip er overheen getrokken en de stremer agfebonden en afgelakt.

Hub, super bedankt, het was erg leerzaam, en nu nog een keer een afspraak maken om te gaan vissen op de roofblei!

Bindavond met Henk Schiltmans.

Op deze clubavond hadden we Henk Schiltmans (http://www.flyfishingdutchman.nl/) uitgenodigd om boobies voor te komen binden. Hij begon zijn verhaal hoe er mee te vissen. Een booby fly heeft namelijk behoorlijk wat drijfvermogen en wordt in de meeste gevallen gevist aan een zinklijn, of zinktiplijn, met daaraan nylon visdraad met een lengte van bijvoorbeeld 50 cm. De zinklijn zinkt tot op de bodem, en de booby fly zweeft er dan net boven. Als je stript, trek je de vlieg dus omlaag. Met name op reservoirs wordt deze vismethode vaak toegepast.

Om niet te veel gewicht aan de booby fly toe te voegen worden deze gebonden op een langstelige drogevlieg haak,  bijv. maat 10. Bij de eerste vlieg werd gestart met het inbinden van koperdraad,  vervolgens een flinke toef marabou als staart welke even lang was als de haaksteel. Het restant van de marabou werd om de haaksteel gewikkeld als lijfje tot 3mm voor het haakoog. De koperdraad werd er in tegengestelde richting omheen gewikkeld als ribbing. Vervolgens werden 2 even grote piepschuim bolletjes strak in een stukje panty gewikkeld en op de haaksteel net achter het oog met achtjes goed vastgezet waarna de draad kon worden afgebonden.
De tweede vlieg was nagenoeg hetzelfde van opbouw maar had een lijfje van ruige, glimmende, cactus chenille, geen ribbing, en in verhouding erg grote piepschuim ballen, dus zoiets als een vlieg met cupmaat dd.

De derde en tevens laatste booby fly had ook een staart van marabou, een lijfje van standaard dunne, niet glimmende chenille, en als boobies een foam buisje dat eerst met achtjes boven op de haaksteel werd ingebonden, en daarna pas aan beide zijden op lengte afgeknipt.

Het waren dit keer geen ingewikkelde vliegen met moeilijke technieken, maar wel echte vangers!
Henk bedankt,